Overzicht Route

Hieronder vind je het overzicht van onze route door California, Nevada, Arizona en Utah! Je kan gewoon klikken op een dag en dan verschijnt het verslag!

Route_USA_2011

Tijdens onze reis in 2011 hebben we volgende route gedaan:

San Francisco – Highway 1 – San Simeon – Yosemite – Bishop – Death Valley – Las Vegas – Valley of Fire State Park – Zion NP – Bryce NP – Capitol Reef – Monument Valley – Page – Grand Canyon – Sedona – Needles – Los Angeles.

Dag 1 en 2: San Francisco                            Dag 13: Zion

Dag 3: San  Francisco                                    Dag 14: Zion – Bryce

Dag 4: San Francisco – San Simeon            Dag 15: Bryce – Capitol Reef

Dag 5: San Simeon – Yosemite                    Dag 16: Capitol Reef – Monument Valley

Dag 6: Yosemite                                              Dag 17: Monument Valley – Page

Dag 7: Yosemite – Bishop                              Dag 18: Page – Grand Canyon

Dag 8:Bishop – Death Valleyi                       Dag 19: Grand Canyon – Sedona

Dag 9: Death Valley – Las Vegas                 Dag 20: Sedona – Needles

Dag 10 en 11: Las Vegas                               Dag 21, 22, 23 en 24: Los Angeles

Dag 12:  Las Vegas – Zion                             Dag 24 en 25: Los Angeles – Brussel

Dag 24 – 25: Los Angeles – Brussel

Vandaag keren we terug naar België (snif snif)… Ons vliegtuig vertrok zondag om 19u30 lokale tijd wat overeenkwam met maandagochtend 4u30 in België. In de voormiddag zijn we eerst nog met de auto eens naar Santa Monica gereden aangezien we het daar gisteren zo gezellig vonden. Je hebt daar een auto vrije winkelstraat waar het rustig wandelen is. Rond 14u teruggekeerd om onze auto te gaan inleveren bij Alamo aan de luchthaven. Vervolgens naar ons hotel gestapt (15min wandelen met de aanvliegende vliegtuigen op nog geen 50m boven ons) en daar ons bagage opgehaald, andere kleren aangedaan en de shuttlebus genomen naar de luchthaven. 3u op voorhand ingecheckt maar waarom ze in godsnaam zeggen 3u op voorhand, god zal het weten. Er stond niemand voor ons aan de incheckbalie dus die 3u zou gerust herleid kunnen worden naar 1u(30). Na de valiezen afgeleverd te hebben nog naar enkele winkeltjes in de vertrekhal gekeken en dan de douane door richting gate 121 (met de gedachte daar nog wat naar de winkeltjes te kijken, aangezien we nog 2u30 de tijd hadden). Was dat een misrekening! Je zou in de internationale terminal van LA op zijn minst toch iets van commerciële activiteit verwachten, maar nee. Verder dan 1 krantenwinkeltje en 2 kleine snack eetgelegenheden kwamen we niet. Net naast onze terminal zijn ze wel een nieuwe (en veeeeeel grotere) terminal aan het bouwen. Waren we hier volgend jaar, dan hadden we wellicht meer geluk.

Gelukkig verliep het wachten snel en zijn we op tijd opgestegen. Zelfs 45 min vroeger aangekomen dat gepland in Zurich, maar deze tijd aan de douane wel terug verloren. Aan de douane zoals aangegeven ons valiesje mooi opengedaan, laptop eruit gehaald en de valies terug dicht gedaan. Alles komt mooi doorheen de scan tot… er een ‘probleem’ blijkt te zijn met onze valies (die er nota bene in Amerika wel zonder problemen is doorgekomen). Na 5 min lang het computerscherm geanalyseerd te hebben roepen ze een speciale dienst van de politie erbij om onze koffer verder te onderzoeken. Ondertussen staat er al 13 (!!) man van de douane aan onze tafel en staan er 7 (!!) naar het computerscherm te staren om te achterhalen wat die ‘blauwe vlek’ nu toch wel zou kunnen zijn. Ik stelde voor de valies open te maken, maar dat mocht niet (terwijl ik ze 10m ervoor nog voor hun neus heb opengedaan om de laptop er uit te halen). Ze dachten effectief dat er een bom in onze koffer zat…! Ze vroegen wat er allemaal in zat, of we de valies ergens hadden alleen gestaan (behalve tijdens onze slaap op het vliegtuig niet),…. Uiteindelijk na meer dan 20 min en enkele tests mocht ik voorzichtig de valies open doen, zelf vol verwachting naar wat de ‘blauwe vlek’ nu toch zou kunnen zijn… en wat blijkt: gewoon een eenvoudig AA batterij die uit het karton was gekomen en los in de valies lag…

Gelukkig nog mooi op tijd voor ons vliegtuig naar Brussel en om 18u goed en wel terug in Belgenlandje aangekomen (onder een dik pak wolken).

Nog een laatste dagje genieten onder de

en dan met

naar huis…

Dag 21, 22, 23 en 24: Los Angeles

Enkele sfeerfoto’s:

Vandaag (22 juli) een dagje in Universal Studios! Het was heel erg plezant, we voelden ons precies soms 2 kleine kinderen ;)! Onze tickets hadden we op voorhand via internet gereserveerd. We hebben FOL-passen (front of line) gekocht waarmee je eigenlijk iedereen mag voorbij steken en in alle attracties, shows e.d. als eerste binnen mag. Deze tickets waren wel duurder, maar we hebben er zéker geen spijt van want het was enorm druk. De wachttijden liepen soms op tot 70min! Maar daar hebben wij dus geen last van gehad! We hebben vandaag ook onze eerste ‘gastrol’ in Hollywood voor meer dan 1000 man beleefd! We gingen naar een show rond ‘special effects’  en zaten rustig op de tribune te wachten, toen ze mij en Tim aanspraken om ‘mee te helpen’ in de show…Ze zochten iemand die ongeveer hetzelfde ‘postuur’ had als de stuntman. Dus wij mee achter de coulissen en Tim moest een astronautenpak aandoen… We dachten al: aan wat zijn we nu begonnen?! We kregen een beetje uitleg en dan terug naar onze plaatsen tot ze ons op het podium gingen roepen op het einde van de show.  Op het einde van de show moesten wij dus naar het podium: eventjes een kort gesprekje (ze zullen nu wel weten waar België ligt ;)) en dan kwam het erop neer dat Tim aan een touw moest gaan hangen en dat ik met een afstandsbediening dat touw regelde zodat hij min of meer door het podium zweefde… Alleja, het publiek dacht dat het Tim was, maar het was te gevaarlijk dus hebben Tim en de stuntman onopgemerkt van plaats gewisseld :)! ’t Twas eens iets anders en we hebben zo elk een bon gekregen voor een gratis drankje dat hier al rap 3 dollar kost!

Vanavond gaan eten in ‘The Stinking Rose’, een restaurant waar ze bij alle gerechten look gebruiken. Het kamermeisje zal verschieten als ze morgen de kamer komt kuisen 😉

Dag 20: Sedona – Needles

Deze nacht heel goed geslapen na gerelaxed te hebben in onze whirlpool in de kamer. Elisa dacht gisteren een beetje schuim in het bubbelbad te doen… toen we het bad aanzetten, begon het al goed te schuimen…maar het schuim bleef maar stijgen en stijgen en stijgen (tot goed boven ons hoofd ;))! We dachten dat dat schuim nooit helemaal ging weggaan, maar gelukkig was het deze morgen zo goed als verdwenen!

In onze kamerprijs zat er vandaag ook ontbijt…maar dat was maar mager. Terug veel zoet: wafels, muffins, enz. We hebben het gehouden bij een beetje cornflakes. Na ons ‘ontbijt’ zijn we de auto ingesprongen richting onze laatste hike van de vakantie: the west fork of oak creek canyon trail. Eens op de parking aangekomen moesten we 9 dollar betalen. Daarna begonnen aan de wandeling die je zo lang kan maken als je zelf wilt. Doordat we vandaag nog doorreden naar Needles via een stuk van route 66, zijn we ongeveer een uurtje heen gegaan en een uurtje terug. Tijdens de wandeling moet je af en toe de creek oversteken en zijn we gestopt aan een plaatsje waar het water wat stilstond. Daar een uurtje met de voetjes in het water gezeten en wat genoten van het zonnetje. Erna doorgereden naar Flagstaff en daar terug gepicknickt. Rond 13u30 dan vertrokken voor een200 mijllange rit naar Needles. De interstate afgereden ter hoogte van Kingman en vanaf daar via de historische ‘Route66’verder gereden. Deze weg liep echt door woest terrein en raar maar waar op sommige plaatsen leven echt mensen (echt in the middle of nowhere). Hier ook halt gehouden in Oatman, een ghosttown in echte westernstijl. Uiteindelijk rond 18u in Needles aangekomen waar we ons echt terug in Death Valley waanden. De temperatuur liep ook hier op tot46°C. Needles, een nochtans niet zo kleine stad, lag er echt verlaten bij. In de 10min dat we hier doorreden naar ons hotel zijn we met moeite 5auto’s en 3 mensen tegengekomen. Denk dat het hele buitenleven hier overdag platligt (en ’s avonds trouwens ook hebben we gemerkt). Gelukkig had ons hotel een zwembad waar het na 20u (met nog steeds meer dan40°C) zalig in vertoeven was. Zeker vanaf 21u wanneer we het hele zwembad en bubbelbad voor ons alleen hadden!

Morgen rijden we door naar Los Angeles. Het zal een lange rit worden (nog meer dan300 mijlof zo’n 500km). In Los Angeles ook terug wat ‘normalere’ temperaturen met zo’n 25-27°C…

In LA zullen we wellicht minder of geen tijd hebben om onze blog up to date te houden (misschien wel met enkele fotootjes) daarom hieronder een kort overzicht van wat ons te wachten staat:

Dag 21: Bezoek van Walk Of Fame en een ritje langs Sunset Boulevard met onze ‘Quentin-Tarantino-Kill-Bill-Ford-Escape-Mobile’ met erna wat ontspannen in ‘The Grove’ en ‘Farmers Market’ (winkelcentrum en overdekte markt met eetgelegenheden).

Dag 22: In de voormiddag bezoek aan Universal Studios en erna het ‘Hollywood Sign’ gaan bezoeken en eventueel Griffith Park

Dag 23: Ritje via Mulholland Drive naar Santa Monica en Venice Beach

Dag 24: ’s Avond om 19u30 de vlucht naar huis, de rest van de dag nog in te vullen J

Leuk dat jullie onze blog volgden!! En waarschijnlijk tot op LAX! 😦

Dag 19: Grand Canyon – Sedona

Deze ochtend met de shuttlebus nog enkele stops op de Hermist Rest route gedaan en daarna ook nog 2 uitzichtpunten ten W van de Bright Angel Lodge. De Grand Canyon is echt overweldigend groot maar we zijn op deze reis al meer onder de indruk geweest van de schoonheid van sommige parken. We denken wel dat het er ook mee te maken heeft dat we ondertussen al meer dan 2 weken aan het rondreizen zijn. Mocht je de Grand Canyon als eerste stop bezoeken zal het waarschijnlijk meer tot de verbeelding spreken.

Rond 11u30 vertrokken richting Sedona met onderweg in Flagstaff een pauze om te picknicken. Dit stadje wist ons na 19 dagen Amerika (natuur en eenzame, geïsoleerde dorpjes) zeker te bekoren. Alles wat we de voorbije dagen af en toe misten was hier aanwezig: een gezellig stadje met kleine winkeltjes, terrasjes, gezellige straatjes,… kortom een stadje dat (behalve het stratenplan) meer in Europa thuishoort dan in Amerika. We hebben hier dan ook eventjes rondgelopen. De terrasjescultuur is echt iets typisch voor bij ons want hier kom je er maar zelden tegen. In Flagstaff zijn we ook een super mooi chocoladewinkelje tegengekomen waar we niet konden weerstaan aan een stukje ‘amaretto cholocate swirl fudge’ en nog enkele ‘kleine’ pralinekes die zullen dienen als dessertjes voor de volgende dagen. Het moet gezegd, na te proeven, deze ‘chocoladeshop moet niet onderdoen voor de Belgische. Hierna doorgereden naar Sedona waar we voor de 2e maal een upgrade kregen door onze ‘honeymoon’ te vermelden bij reservatie. Hierdoor kregen we een kamer met extra bubbelbad ;-). We voelen ons wel een beetje schuldig, maarja, mocht deze kamer geboekt zijn, zouden we ze toch niet gekregen hebben (en het leven is nu eenmaal voor de slimme ;-)).

In ons kamer even wat gerelaxed en dan op het gemakje naar het centrum van Sedona gereden en ’s avonds lekker gegeten in ‘The Silver Saddle bar’. Heel lekker. Elisa nam een pasta met kip, maar de kip was precies gaan vliegen. Na zoeken in het bord, toch de ober er eens op attent gemaakt dat ‘the chicken’ er niet was…dat waren ze vergeten ;). Gelukkig direct excuses en de kip erbij gekregen! Daarna waren we van plan om nog eens in de winkeltjes rond te lopen…maar om half 9 was alles hier al toe…Eens de zon ondergaat, is het dan ook pikkedonker en lijkt het alsof iedereen dan vlug naar huis gaat… Dan maar wat gaan broebelen in onze whirlpool in de kamer!

Morgen staat onze laatste hike op het programma: the west fork of oak creek canyon trail. En daarna richting Needles (tussenstop tussen Sedona en LA want anders is het een beetje te veel rijden op 1 dag) via route 66!

Dag 18: Page – Grand Canyon

Na een zalige nachtrust rond 7u30 opgestaan. Elisa heeft ook eindelijk eens goed geslapen. Na het ontbijt met onze dagelijkse ‘Cocoa Puffs’ zijn we vertrokken richting de Lower Antelope Canyon. Hier de $26 per persoon betaald maar we zouden het ons nier beklagen. We hadden geluk want na 30sec wachten mochten we al vertrekken met onze (jonge en sympathieke) gids. We hadden het geluk slechts met 11 personen te zijn wat zeer weinig is want toen we terugkwamen stond er een groep van meer dan 30 man te wachten. Je moet eerst via een smalle spleet en trapjes de kloof in ‘kruipen’ en dan maak je een tour van ongeveer 1u door de kloof. De gids gaf veel uitleg en tips om foto’s te trekken en gaf iedereen ook voldoende de tijd.

Toen we boven kwamen was het alweer dik in de30°Cen het zonnetje scheen ook meer dan gisteren. Dus we (allez, ik ging en Elisa ging ondertussen om inkopen in de Safeway J) besloten nog eens terug te gaan naar Horseshoe Bend om een mooiere foto te trekken in het zonlicht. Na 45min kwam Elisa mij terug oppikken en gingen we op weg naar de Grand Canyon. Op de weg een aantal files gehad door wegenwerken. Maar ipv lichten te zetten om het verkeer door te laten, zetten ze er mensen met een bord: ‘stop’ of ‘slow’, wat een hondenjob in die hitte!

Ondertussen begonnen de maagjes te grommen en zijn we in Cameron gestopt om te picknicken. In de verte zagen we het al goed donker worden en zagen we zelfs een tornado!! Het begon heeeel hard te waaien en na nog geen 5 min rijden, kwamen we midden in een zwaar onweer terecht. Door het onweer daalde de temperatuur op nog geen 15min van38°Cnaar20°C. Bijgevolg kwamen we met regen in de Grand Canyon toe. Af en toe gestopt aan enkele uitzichtpunten maar door de wolken en de regen zullen we de meeste morgen nog eens bezoeken. We zijn doorgereden naar onze verblijfplaats (de Bright Angel Lodge) waar we aangenaam verrast waren: gezellig en proper!

Dag 17: Monument Valley – Page

Na een slechte nachtrust (te warm, een bed dat zelfs voor Elisa te klein was, vies…) noodgedwongen al opgestaan om 5u45. Elisa zat al buiten om 5u20… Hierdoor waren we wel op tijd om de zonsopgang mee te maken in deze prachtige omgeving (elk nadeel heeft dus zijn voordeel). We zijn ook nog eens terug gereden naar milemarker 13 om daar nog eens enkele foto’s te trekken met de opkomende zon in de rug. Jammer genoeg waren er redelijk wat wolken…. Daarna onze valiezen in de auto gestoken, ontbeten aan de picknicktafel voor onze cabin en om 8u vertrokken richting Page. Blij dat we weg waren uit de cabin! Omdat we hier van Utah naar Arizona reden, wonnen we een uur (wat wil zeggen dat we eigenlijk om 4u45 zijn opgestaan, en we voelden dit de hele dag, zeker omdat we al moe waren van de voorbije 2 weken). In Page toegekomen, zijn we eerst naar de Walmart (grote supermarkt, gelijk de Makro) geweest om middageten (grote kom fruitsalade) te kopen en daarna Horseshoe Bend bezocht. Dit is een uitzichtpunt waar je een schitterend zicht hebt op een meander van de Colorado Rivier die zich meer dan 300m diep in de rotsen heeft ingesneden. Hierna via de Glen Canyon Dam, die ervoor gezorgd heeft dat er zich een immens meer (Lake Powell) heeft ontwikkeld van bijna 300km lang (het uitzichtpunt van gisteren, Hite Overlook, bevond zich aan de andere kant) naar Wahweap gereden. Wahweap is een plaatsje waar de grootste ‘plezierhaven’ van Lake Powell zich bevindt. Hier kan je zelf een boot huren en een uur/namiddag/dag op het meer ronddobberen (reken wel op minstens $200 voor 2u, dat vinden we een beetje veel!). Vervolgens doorgereden naar het Wahweap Viewpoint en vervolgens eens door Page-centrum gereden. Door de enorme hitte (39°Cin de schaduw) uiteindelijk niet aan het water gelegen (wegens overal gebrek aan schaduw) maar in een parkje onder een boom. We hadden alletwee nood aan een middagdutje, dus we hebben daar ongeveer een uurtje gelegen. Onze rust werd wel even verstoord toen er een man in ons richting kwam aanlopen met 2 police officers er achteraan. 2 min later zat hij in de boeien J! Rond 17u begon het in de verte donker te worden wat voor ons het sein was naar de Safeway te gaan om inkopen voor deze avond en de volgende dagen. Hier, na reeds enkele dagen zoeken, eindelijk eens fles wijn gevonden! Nog geen 15min later (wij waren toen juist in de winkel) barste er een onweer los. Wij super content want na al dat off-road gedoe in de woesternijen van de voorbije dagen was onze auto dringend aan een wasbeurt toe (en spaarden wij een carwash-beurt uit J). Morgen gaan we in de voormiddag de Lower Antelope Canyon bezoeken (voor degenen die dit niet kennen moet je dit zekeren eens googelen, echt prachtig!) en erna rijden we door richting Grand Canyon!

Wegens het extreeeem trage internet zullen de foto’s van de voorbije 3 dagen voor een van de volgende dagen zijn.

Dag 16: Capitol Reef NP – Monument Valley

Vandaag Torrey rond 9u achter ons gelaten. Op weg naar Monument Valley moesten we eerste nog een stukje van Capitol Reef doorrijden. Hier nog enkele stops gemaakt. Vervolgens op weg naar Hanksville en van daaruit afgebogen naar het zuiden. Op deze (alweer) mooie weg een eerste stop gemaakt aan Hite Overlook. Hier had je een prachtig uitzicht over de uitlopers van Lake Powell en het omringde landschap (dat al wat aan Monument Valley deed denken). Een volgende stop was Muley Point weer we terug picknickten, vandaag in een nog mooier landschap dan gisteren. Van hieruit hadden we zicht op de canyon van de San Juan rivier en in de verte zagen we zelfs de rotsen van Monument Valley. Daarnaast zagen we in de vlakte zelfs 7 windhozen ontstaan en even rap weer uitdoven. Denk niet dat we ooit nog zo een picknickplaats zullen tegenkomen. Na de picknick via Mogi Dugway afgedaald naar de vlakte om dan direct de ‘Valley of the Gods’ in te rijden. Eigenlijk sterk vergelijkbaar met Monument Valley met dat verschil dat we hier slechts welgeteld 2 tegenliggers tegenkwamen (een groot verschil met Monument Valley later die dag). Deze Vallei van de goden was echt machtig. De rode rotsen, windhozen, de rust,… het hele plaatje was compleet. Hierna doorgereden naar Goosenecks waar we een uitzicht hadden op 2 meanders van de San Juan rivier. Hier uiteindelijk rond 16u vertrokken richting Monument Valley. Onderweg nog een stop gemaakt aan ‘Milemarker13’ons allen welbekend uit de film ‘Forest Gump’. Hierna eerst en vooral ingecheckt in onze cabin (die ons op foto’s wel groter en veel properder leek (want Elisa vindt het hier vies vies vies))) en dan met de auto naar Monument Valley. Deze plaats is eigendom van de Navajo indianen. Aan de ingang $5 per persoon moeten betalen maar schandalig genoeg was dit ticket enkel voor vandaag geldig en niet voor 24u. Hierdoor zagen we ons uitzicht op de Mittens bij zonsopgang in het water vallen. Het uitzicht was wel heel mooi. De17 mijllange tocht in de vallei leek echt op die van de ‘Valley of the Gods’ maar dan met 100 keer meer auto’s… Na de off-raod tocht in de supermarkt inkopen gedaan voor onze BBQ naast de cabin.

Dag 15: Bryce NP – Capitol Reef NP (Torrey)

Het ontbijtbuffet viel ons toch wat tegen. Veel typisch Amerikaanse ‘ontbijtbroodjes’ maar die zijn toch ons ding niet (niet te vreten van de zoetigheid zegt Elisa). Erna onze valies terug gepakt en nog 1 laatste stop gedaan in Bryce, maar wat voor 1: Inspiration Point. Echt magniefiek! Vanaf hier (2475m hoog) had je een prachtig uitzicht over het ‘amfitheater’ van Bryce.

Vervolgens op weg naar Capitol Reef via de 1 van de mooiste banen in Amerika, de Scenic Byway 12.. Onderweg wouden we een trail doen naar de Lower Calf Creek Falls (9km heen en terug) en daar bij de waterval picknicken. Jammer genoeg stond de parking stampvol en zagen we juist een groep tieners en enkele ‘kleuters’ de trail beginnen. Van een rustige picknick 4,5km verder bij de waterval zou gaan sprake geweest zijn. Dus maar besloten om nog wat verder te rijden en ergens anders een rustig plekje te zoeken. Gelukkig dit al15 mijlverder gevonden in Boulder. Een mini-dorpje met enkele huisjes rondom een centraal groen ‘parkje’. Zaten daar helemaal alleen en wat was het daar rustig! Hier geen gejoel van spelende kinderen. Hierna doorgereden tot Torrey en hier reeds om 15u aangekomen. Hierdoor konden we vandaag nog de Scenic Drive in Capitol Reef doen en kunnen we het morgen, op weg naar Monument Valley, wat meer op het gemak doen. In Capitol Reef heb je ook enkele fruitbomen. Wat op de grond ligt mag je meenemen, van wat in de bomen moet je afblijven! De Scenic Drive zelf voerde ons langsheen enkele rode rotsen en helemaal op het einde had je nog de Capitol Gorge Trail (3,5 km) waar je off-road tot diep in de de kloof kan rijden (echt de moeite om eens te doen). Deze avond gaan eten in Diabolo Café-restaurant, volgens velen 1 van de beste van Utah! Een innovatieve keuken, kruiden uit eigen tuin en home made gebakjes. Het was zeer zeer lekker! Ook het dessert was hemels, we hebben een 6 layer chocolate cake en een diablo chocoladetaartje met rum genomen, mmmm!! Heb me nu wel een beetje overeten…;)! Tijdens ons eten in gesprek geraakt met onze twee buren. Ze vroegen van waar we kwamen en toen we zeiden: ‘Belgium’, wisten ze meteen de link te leggen met chocolade, bier, Luikse wafels en de Ronde Van Vlaanderen. Het koppel aan de ene kant was zelfs al in België geweest, maar volgens ons hebben ze het mooiste gemist want ze zijn niet naar Gent geweest!

Morgen staat er een lange rijdag richting Monument Valley op het programma.

Dag 14: Zion NP – Bryce NP

Deze ochtend rond 9u uit ons motel vertrokken. Eerst nog gaan tanken (wat een geluk dat de benzine hier maar 0,9-1,1 euro per liter kost) en een zak ijs gaan halen voor in onze frigobox. Vervolgens op weg naar onze eerste (korte) wandeling van de dag in Zion maar deze wegens wegenwerken niet kunnen doen. Dan maar op weg naar de volgende (korte) wandeling maar ook deze niet kunnen doen (veeeel te kleine parkeerplaats aan de Canyon Overlook Trail!). Dan maar direct doorgereden naar Bryce Canyon NP. Onderweg aardig wat meters gestegen en zo het terechtgekomen in een meer groene omgeving. Enkele km voor de ingang van Bryce nog even gestopt in Red Canyon, een klein park waar je ook enkele trails kan doen. Uiteindelijk rond 14u in Bryce aangekomen. In Bryce heb je rondom het ‘amfitheater’ enkele verschillende stops. Daarnaast heb je nog een 20km lange weg die naar het uiterste zuiden van het park loopt met onderweg nog enkele uitkijkpunten. Eerst en vooral gepicknickt en door de hogere ligging (Bryce ligt tussen de 2100 en2700 m) was het ideaal weer (een graad of 25). Na de picknick, hebben we vanaf Sunset Point de Queens Garden Trail gelopen (volgens het krantje hier, ‘s werelds mooiste3 mileTrail) en we moeten het toegeven het was ook echt mooi!! Je daalt af naar de bodem van het amfitheater en wandelt daar echt tussen de hoodoo’s (dat zijn Bryce’s bekende rechtopstaande rode rotsen). Na de Queens Graden Trail hebben we er nog een stukje van de Navajo Loop bij gedaan tot aan Sunrise Point. Daarna terug de auto ingesprongen en de 20km lange baan naar het zuiden afgereden. Rond 17u dan ingecheckt in ons hotel, nog wat aan het zwembad gelegen en in het bijhorende warme bubbelbad nog een beetje liggen broebelen J. Daarna onze picknick gemaakt en met de auto terug naar Sunrise Point gereden om daar te eten en van de zonsondergang te genieten.

Na 2 dagen hiken in de natuur zijn we wel wat moe’tjes aan het worden… Ook hebben we de voorbije 2 nachten in Zion wat minder geslapen (slechte bedden (voor de rest wel een goed motel) en lawaaierige buren). Nu dus eens wat ‘vroeger’ in ons bedje duiken want morgen staat er terug en zware dag op het programma op weg naar Capitol Reef NP. Morgen ook sinds lang nog eens een ontbijtbuffet, we kijken er al naar uit!

Na een vermoeiende dag duiken we ons bedje in:

Slaapwel!